güller açar.

kurumayan elbet yeşillenir.

…..

bazen ise komple aldatıcıdır bu süreç ; kimi kuru görünür oysa bahar-ı (dır) (içi) bekler,

kimi ise yeşil görünür oysa çürümüştür içten.

anlamak zordur

öyle bakmakla olmaz

tanımakta lazım

zaman geçirmek ve gözlemlemek.

……

birde nasibin olack

“iyi insanlara denk gelesin” derya eskiler

hep çürümüş, zayi olmuşlar denk geldiyse

nerden bileceksin baharı bir çiçeğin kokusunu…

bir çocuk düşün , hiç anne yemeği yemediyse yada annesi anne gibi yemek vermediyse her öğün “zıkkımın kökünü ye” narasıyla sunulduysa

nerden bilecekki…

nasıl anlayacak ki 50 sine gelmiş , o koca adamın

annesinin yaptığı

içine özünü koyduğu

o yemeğin özlemini……;

suçlama o yüzden

bilmiyordu ki

ama dur

sende öğretemezsin ki,

kişi kendi bilmeli.

eksiği ve iyileşmeyeceğini…

o uğraşmalı

inşa etmeli . yeniyi

bilmeli ince yerini

mirası ona kalan değil

onun bırakmak istediği olmalı ki

çok zordur bu…

o yüzden dur.

Dikkat et.

çok güvenme kendine

kişinin kendi yakmadığı ateşi

sen yakamazsın

hesaplaşmasını senle yapamaz

yorar