Bak;
Gözlerin nemli…
sanırsın sen vazgeçtin.
senin kararındı yalnızlık.
İşte tek başınasın.
Yaşlandıkça farkettiğin,
geri dönüşümsüz süreçler de yaşattığın,
karanlık tarafın ne mutluydu oysa
oysa şimdi.
bükülmüş belin,
taşımakta zorlandığın bastonunla
ayaklarında omuzlarında ki dayanılmaz ağrıyla
yürüyorsun.
Birkaç adım geriye gitsem de
anlatsam dersin de
işte;
böyle işlemiyor hayat.