Sorsam
Yorgunsun.
Taşıdın tüm dünya yükünü
Her yerinde ağrı
Ne Takdir gördün
ne kadrşılığını
Seni hak etmedi bu dünya,
Başkaları vardı
hakkını yiyen
Değer vermeyen
seni değersizleştiren
Öfkelisin.
Öfken içinde yangın olmuş
yakmış içini
Birkaç küçük yer kalmış
ateşten korunmuş
artık onların omzunda
taşınmaz…
Sorsam
susarsın
Konuşmak bile yük olmuştur ya sana
işte…