1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
|
sanırsın yalnızsın
çöker omuzuna yalnızlık
bastırır
ilkin omuzların çöker
sonra hafifçe çıkmaya başlar kambur
bakışların yere düşer
soğur hava
üşürsün
hep böyle gidecek sanırsın
yanılırsın
ilkin bir el tutar ellerini
yanında yanı başında biri vardır
farkedersin
bakışı bakışınla kesişir
ısınmaya başlar hava
aslında bahardaymışsın
sen yeni farkedersin
çiçekleri güneşi ve seni ısıtan bakışı hissedersin
farkettmeden omuzların dikleşir
.........
bilirsin kambur düzelmez, hatıradır sana
|