Kim bulacak ki seni
Kim okuyacak
varlığı gizemlerle dolu
iki dağın arasında
bir vadinin kenarındaki kocaman kayanın yanında
Dünyanın en güzel çiçeği açsa
Kimse görmeden,
işte.
İkbal boşa dememiş
“Neden gonca gibi gizlenmektesin
Gül gibi kokunu ucuza sat”
Ben derdim İkbal’e;
Gonca mı seçmiş ki doğduğu yeri
Ne kadar istersen iste, nasip olmayınca ne yapabilirsin
ki bu dünyada. İstemedimi sanıyorsun milyonlar,
Çalışmadı mı, emek harcamadı mı.
Hep birşeyler çıkardılar önüne,
Sözüm yok zaten kaybetti emek harcamayan,
Ama gördüm emeklerin yerde kaldığı, boynu bükük bıraktığı
Hayat denilen gizemde kala kala kendi yalnızlığına sığınanları.
Geçer zaman.
Bilir ama elden gelmez olur artık,
Hangi maraton koşucusu aynı gün ikinci maratonu koşar ki.
İnsan yorulur.
Nefes almak ister ama
Yoktur ki hayatın arası, beklemez ki seni.
İhtiyaçların vardır.
Yemek, içmek… en önemlisi sevmek
Herbiri bir bağdır, Boynuna
Kimini severek taktığın kimini ise zorunlu.
yavaş yavaş yavaş boynuna bağladığın sınırlarını çizer.
Azıcık farklı bir yere gitmeye çalışsan sıkar.
Dirensen yara yapar …………….
Ya işte bu devir bir başka
kolay kaçmak
görmeden gelmek.
Ama Cesursan
Dirensen
en çok seni ezer ya
işte....
çok karamsar oldu bu çizgiler.
yok mu bir güzel gölge.
Keşke.
Hayat işte ....