Demişte ne kadar zaman olmuş, bak. O yolda artık kimse yok, hatta kimse olmadığı için yol bile demiyor artık kimse ona. Artık onun bir adı yok.
Yol
olmaktan çıkmış ya artık yolsuz ya
işte.
Ne kadar güzel olurdu değilmi; Bir kafiyesi olması, seni bu diyarlardan alıp başka yerlere, hayalini kurmak isteyeceğin ama kuramadığın, kurmaktan zorla uzaklaştırıldığın yere götürecek bir yolunun olmasını; ona yeni doğmuş bir bebeğine bakan bir annenin gözleriyle bakmayı, dokunmayı, koklamayı…
isterdin işte ya.
Olmadı değilmi.
Bak zaman doldu. Tamamlanmamış onca cümle bıraktın gerinde. Her birinden ne güzel şeyler çıkardı oysa söyleseydin. Ne güzel anılırdı adın geride. Artık gerin de yokya
İşte.
Demişti ya işte yol bu.
Artık o yol yok.
isterdin işte ya. Neyse